Achtergrond, gebruik en nut van de h-index
De h-index (of Hirsch index) van een wetenschapper wordt als volgt berekend: men maakt een lijst van alle artikelen gerangschikt volgens het aantal citaties. De h-index is dan gelijk aan het grootste natuurlijk getal h zodat de eerste h artikelen ten minste h keren werden geciteerd. De h-index heeft als belangrijkste voordeel dat hij eenvoudig is, en toch een goede combinatie geeft van twee belangrijke factoren bij de evaluatie van onderzoek, namelijk publicaties en citaties. Uit ervaring is gebleken dat hij erg robuust is en een goede voorspeller van toekomstige wetenschappelijke verwezenlijkingen.
Het exacte aantal citaties van de top-artikelen speelt geen rol bij het bepalen van de h-index, wat een nadeel is. Daarom bestaan er alternatieven zoals de R-index, gelijk aan de som van het aantal citaties van de eerste h artikelen.
Heel interessant is de studie van de h-index in de tijd. Verder hebben collega’s statistische modellen gemaakt om het gedrag van de h-index te beschrijven.
Curriculum vitae
Ronald Rousseau is hoogleraar aan de KHBO, geaffillieerd onderzoeker aan de K.U.Leuven en vrij medewerker aan de Universiteit Hasselt. Hij heeft een doctoraat in de wiskunde (1977) en in de documentatie-en bibliotheekwetenschap (1992). In 1979 verkreeg hij de Prijs van de Belgische Academie voor Wetenschappen en in 2001 de Derek de Solla Price award voor zijn werk in de scientometrie. Sinds 2007 is hij voorzitter van de International Society for Scientometrics and Informetrics (ISSI).